مير حسين بن معين الدين ميبدى يزدى
7
شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى )
گر نبودى ذو الفقار مهر او در دست دل * لقمهاى كردى مرا اين نفس اژدرهاى من خاك راهش در دو چشم من بجاى سرمه است * نيك ديدم آفرين بر ديدهء بيناى من نى « 1 » من تنها به مدحش « 2 » سرفرازى مىكنم * غير اين هرگز كسى نشنيد از آباى من اى صبا در گردنت خاكم ببر سوى نجف * بعد مردن چون فروريزد ز هم اعضاى « 3 » من التماس از ارباب توفيق و اصحاب تحقيق آنكه بعد از تقديم مراسم تدقيق ، چون نظر بر « 4 » مواضع زلل و مواقع خلل اندازند ، آن را رقمزدهء خامهء اصلاح سازند ؛ چه فقير به آن مباهات دارد كه خود را خاك راه همه مىشمارد « 5 » . و نعم ما قيل : شربنا و أهرقنا على الأرض قسطها * و للأرض من كأس الكرام نصيب س : من خود چه كسم كه در شمارى باشم * يا در صف اهل دل سوارى باشم مقصود همين است كه در شأن على * گويم سخنى « 6 » چند و بكارى باشم و قبل از شروع در شرح ابيات مطالب بلند و مآرب ارجمند كه در اثناى شرح مفيدست و اكثر آن مشتمل بر فايدهء جديدست مسطور خامهء تحرير و مزبور نامهء تصوير خواهد شد در ضمن هفت فاتحه ، و من اللّه كشف الأسرار اللّائحة .
--> ( 1 ) . در E افزودهاند : كه . ( 2 ) . F : به وصفش . ( 3 ) . C : اجزاى . ( 4 ) . F : به . ( 5 ) . G : شمارد . ( 6 ) . D : سخن .